گزارش/ نقدی بر رفع تکلیف دولتی‌ها در برگزاری رویداد‌ها و بی‌توجهی به توانِ بخش خصوصی؛ بی‌ رویدادی!

نقدی بر رفع تکلیف دولتی‌ها در برگزاری رویداد‌ها و بی‌توجهی به توانِ بخش خصوصی؛  بی‌ رویدادی

 اهمیت یک رویداد از دیدگاه بزرگترین مجریان رویداد‌های جهانی، مولفه‌های فراوانی دارد و همواره از بررسی همین مولفه‌ها می‌توان به ارزش‌های آن رویداد پی برد. یکی از مهم‌ترین شاخص‌های اهمیت یک رویداد، حلقه‌های درگیر در آن رویداد هستند. این موضوع بسیار مهم است که کدام ارگان‌ها و سازمان‌ها در آن رویداد درگیر می‌شوند. مورد بعد سیاست‌گذاری‌های آن رویداد است.

به گزارش ستاد خبری نمایشگاه ایران فارما 2017 و به نقل از نشریه غذاو دارو؛اینکه یک رویداد با چه اهدافی شروع به کار می‌کند و چه چشم‌اندازی را در پیش می‌گیرد همواره از اهمیت بالایی برخوردار است. در حال حاضر شاید بیش از چند هزار رویداد ثبت‌شده در ایران وجود داشته باشد اما همه‌ آن‌ها در اولین یا دومین دوره، متوقف مانده‌اند و معلوم نیست از ابتدا بر چه اساسی شکل گرفته‌اند و چرا به نتیجه نرسیده‌اند؟!

مورد بعد، مخاطبان آن رویداد است که اگرچه در رسانه‌ها و خبرگزاری‌ها، همواره بر سنجه‌های کمی همچون حضور چندین و چند مسئول، تاکید می‌شود اما کیفیت یک بازدید همواره از اهمیت بالاتری برخوردار است. اینکه یک رویداد، مخاطبان خود را بشناسد و برای هرکدام از آن‌ها، برنامه‌های متنوع علمی و تحقیقاتی در نظر بگیرد، نشان‌دهنده سیاست‌گذاری درست آن رویداد است.

در نهایت هم خروجی یک رویداد به عنوان بزرگترین معیار برای اندازه‌گیری کیفیت یک رویداد باید مد نظر قرار بگیرد؛ در اینجا هم رویداد‌های دولتی از این حیث که هیچ خروجی‌ای نداشته‌اند، مورد نقد قرار می‌گیرند. اینکه در نهایت یک رویداد (ملی یا بین‌المللی) چه دستاورد‌هایی برای کشور خواهد داشت، همان هدف نهایی است. حال با این معیار‌ها می‌توانیم به بررسی رویداد‌هایی بپردازیم که در ایران برگزار می‌شود.

یکی از مهم‌ترین نقد‌هایی که به برگزاری رویداد در ایران وارد است، نگاه غیر حرفه‌ای دولت نسبت به اهمیت و تاثیرات یک رویداد است. در ایران کمتر ارگان یا سازمان دولتی را مشاهده می‌کنیم که به صورت علمی و تخصصی تمام ابعاد یک رویداد را بررسی کرده باشد. ارگان‌ها صرفا برای اینکه در بیلان‌بندی پایان سال، هزینه‌ها را توجیه کرده باشند، اسم چندین و چند نشست و جلسه و همایش را می‌آورند که اگر با سنجه‌های کیفی و حتی کمی، به این جلسات و همایش‌ها نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که نه تنها خروجی درستی از این همایش‌ها در دست نیست بلکه باید همه را یک رفع‌تکلیف دولتی دانست که آن‌ هم با نگاه‌های جزیره‌ای سازمان‌های دولتی و مدیریت‌های کوتاه‌مدت برخی مدیران، می‌توان به جرات گفت که انگار هیچ اقدامی صورت نگرفته است.

در این جا اهمیت بخش خصوصی نمایان می‌شود. از آنجایی که بخش خصوصی در ایران، برای ادامه مسیر خود در هر فعالیتی باید به شکل جدی در پی توجیه هزینه‌ها باشد، بنابراین، در پی راه‌ها و راهکار‌هایی می‌افتد که بیشترین استفاده را از کمترین امکانات داشته باشد. یک رویداد در بخش خصوصی، صرفا به دنبال سخنران برای پشت تریبون و عکاس برای ثبت لبخند‌های زیبای مسئولان نیست. یک رویداد در بخش خصوصی، به دنبال بیشترین تاثیر در حوزه فعالیت خود است.

در حال حاضر بزرگترین رویداد‌های جهان توسط شرکت‌های خصوصی برگزار می‌شود. شرکت‌هایی که با سختی‌های فراوانی کار کرده‌اند و کار کرده‌اند. شرکت‌هایی که از زمان جنگ جهانی دوم، مشغول برگزاری رویداد هستند و در هر رویدادی که برگزار می‌کنند، تجربه صد ساله خود را به جهان نشان می‌دهند.

اما آیا ایران نیز می‌تواند به این نقطه برسد. آیا شعارهایی که در مورد آزادی عمل و اختیار بخش خصوصی داده می‌شود، تحقق می‌یابد؛ آیا دولت بالاخره حمایت واقعی خود را از بخش خصوصی انجام می‌دهد؟

با اینکه تا کنون کابینه دولت یازدهم تاکید زیادی بر توانِ بخش خصوصی داشته است و همواره تاکید کرده که باید از ظرفیت این بخش استفاده شود، اما همچنان مشکلات فراوانی را در این حوزه شاهد هستیم که اغلب به بی‌اعتمادی سازمان‌های دولتی به بخش خصوصی برمی‌گردد. همچنان نگاه دولتی حاکم بر رویداد‌ها این است که باید رویداد‌های ملی و فراملی، با کمترین هزینه انجام شود و همچنان هم شاهدیم که صرفا سخنران‌های مدعو، جزو افتخارات یک رویداد به حساب می‌آیند. به نظر می‌رسد در دولت دوازدهم و کابینه‌ی جوانی که رییس جمهور ایران، قولش را داده است، باید بیش از پیش موضوع رویداد‌ها را جدی گرفت. به ویژه رویداد‌های بین‌المللی که مانند ویترین توانمندی‌های ایران عمل می‌کنند. رویداد‌های بین‌المللی هرچه تخصصی‌تر برگزار شوند، امکان جذب سرمایه‌های خارجی را بیشتر می‌کنند.

البته این موارد، بدان معنا نیست که در ایران تا کنون هیچ اقدامی صورت نگرفته است. ایران، در صنعت دارو که یکی از حساس‌ترین صنایع در دنیا به حساب می‌آید، اقدامات مهمی انجام داده است. یکی از این اقدامات، حرکت بزرگ سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی ایران- به عنوان یک سازمان غیردولتی- برای برگزاری نمایشگاه دارو و صنایع وابسته(ایران‌فارما) است. این نمایشگاه سال گذشته با استقبال بی‌نظیری از سوی کشور‌های اروپایی برگزار شد که همین موضوع، نوید برگزاری تخصصی‌تر این رویداد بین‌المللی را در شهریور 1396 می‌دهد.

سومین نمایشگاه بین‌المللی دارو و صنایع وابسته(ایران‌فارما 2017) به عنوان دوستدار محیط زیست و حامی توانمندی‌های داخلی در حوزه دارو و صنایع وابسته، 21 تا 23 شهریور 1396 در مصلای بزرگ تهران برگزار می‌شود.